{"id":12467,"date":"2020-08-18T07:00:28","date_gmt":"2020-08-18T05:00:28","guid":{"rendered":"http:\/\/www.life-magazine.be\/nl\/?p=12467"},"modified":"2020-05-03T10:24:39","modified_gmt":"2020-05-03T08:24:39","slug":"wanneer-levensweg-naar-einde-loopt","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.fiftyandmemagazine.be\/nl\/welzijn\/psycho\/wanneer-levensweg-naar-einde-loopt","title":{"rendered":"Euthanasie: een dokter en getuigen aan het woord"},"content":{"rendered":"Leestijd:<\/span> 7<\/span> minuten<\/span><\/span>

Hoe gaat u om met het lijden wanneer de dood niet voor verlossing wil zorgen?<\/strong><\/h3>\n

\u2018De moderne arts is zo opgeleid dat hij met alle middelen vecht tegen de dood<\/strong>. De therapeutische vooruitgang heeft ervoor gezorgd dat de dood ervaren wordt als een falen<\/strong> en dus probeert elke arts dat moment zo ver mogelijk voor zich uit te schuiven. Akkoord: men heeft ons geleerd dat we de hart-longmachine moeten stilleggen wanneer de hersenen onherstelbaar beschadigd zijn. En dat er grenzen zijn aan het verlengen van het leven. Maar wat doe je wanneer een pati\u00ebnt een doodstrijd doormaakt die fysiek en mentaal zeer pijnlijk is, maar toch nog uren en soms zelfs dagen blijft leven, zelfs na het stopzetten van elke behandeling, de palliatieve zorgen uitgezonderd?\u2019<\/p>\n

Sommigen stellen voor om een continue en terminale sedatie toe te passen. Anderen stellen dat euthanasie een leniging is, een menselijk gebaar en medeleven voor pati\u00ebnten die daar om vragen in de allerlaatste momenten van hun ziekte.<\/strong><\/h3>\n

\u2018Je kan geen abstractie maken van het levenseinde van een pati\u00ebnt. Dat behoort tot het totaalpakket van de arts. Het levenseinde dat men zijn pati\u00ebnt geeft, hangt ook af van de relatie met die pati\u00ebnt.<\/strong> Dat is een continu proces en de scheidingen zijn arbitrair. Men moet zich samen met de pati\u00ebnt kunnen buigen over het lijden, de begeleiding, de wensen, de angsten\u2026 Men moet vooruit durven kijken naar het einde van het leven, daar met de pati\u00ebnt over praten, en vervolgens de confrontatie durven aangaan met het lijden en met de wensen die aan dit levenseinde gekoppeld zijn.\u2019<\/p>\n

Is palliatieve sedatie een vorm van euthanasie? <\/strong><\/h3>\n

\u2018Neen. De benaming zorgt geregeld voor verwarring want zij roept vragen op en simplificeert. Of zij nu terminaal of gecontroleerd is: palliatieve sedatie bestaat er in dat de pati\u00ebnt (in de terminale fase, maar wie kan zeggen wanneer de pati\u00ebnt zich in de terminale fase bevindt?) in een diepe slaap wordt gebracht. Deze methode is bedoeld om de pijn te verlichten door het bewustzijnsniveau van de pati\u00ebnt te verlagen<\/strong>. Sedatie wordt over het algemeen continu toegepast tot de dood intreedt. Ook kan zij, in sommige gevallen, van korte duur zijn of worden onderbroken.\u2019<\/p>\n

Palliatieve sedatie is dus niet hetzelfde als euthanasie, maar heeft het zin om de doodstrijd te verlengen?<\/strong><\/h3>\n

\u2018Indien de terminale sedatie die de dood \u2018begeleidt\u2019 behoorlijk consensueel<\/strong> is, dan is het inspuiten van een verdovend middel dat de dood versnelt dat niet. Het lijkt een kleine nuance, maar zij ligt zeer gevoelig. In ons land heeft de stervensbegeleiding een nieuwe dimensie gekregen sinds in 2002 de wetgeving werd aangepast voor euthanasie en palliatieve zorgen. Terwijl de wetteksten duidelijk aangeven welke voorwaarden gerespecteerd moeten worden, dient de arts die aanvaardt om zijn pati\u00ebnt te helpen duidelijk zijn toevlucht te nemen tot adequate methodes die aansluiten bij de correcte toepassing van de geneeskunde en de wetenschappelijke kennis die op dat ogenblik voorhanden is.\u2019<\/p>\n

De technieken die euthanasie mogelijk maken vragen wel om de nodige striktheid, zowel voor wat de te volgen procedure betreft als voor de farmacologie.<\/strong><\/h3>\n

\u2018Er zijn heel wat geneesmiddelen waar een therapeutische overdosis de dood tot gevolg kan hebben, maar er zijn er maar een aantal die een levenseinde zonder lijden garanderen en aansluiten bij de menselijke waardigheden. De kennis van de effici\u00ebnte doses en de manier waarop men deze moet toedienen houdt geen apologie in van de euthanasie, noch een intolerante houding \u2013 integendeel. Meer openheid over euthanasie kan alleen maar bijdragen tot een menselijke aanpak die respectvol is voor de wensen van de pati\u00ebnten en kan ervoor zorgen dat excessen en onaangepaste toepassingen worden voorkomen<\/strong>.\u2019<\/p>\n

Bij euthanasie gaat men niet over \u00e9\u00e9n nacht ijs…<\/strong><\/h3>\n

\u2018Elke aanvraag om euthanasie zoals die in de wet beschreven is, is het voorwerp van een diepgaande analyse. Snelle beslissingen zijn uit den boze<\/strong>. Het kader waarin euthanasie in Belgi\u00eb wordt toegepast, is keurig omschreven. Dit gebeurt verplicht in aanwezigheid van een arts. De pati\u00ebnt moet zich bewust zijn van de omstandigheden of heeft zijn wensen duidelijk geformuleerd toen hij dit was; hij moet lijden aan een ongeneeslijke zware ziekte die groot fysiek of mentaal lijden veroorzaakt, hij moet zelf het verzoek hebben ingediend en dit op een serene en herhaalde wijze hebben gedaan, hij moet dit verzoek schriftelijk bevestigen en niet van buitenaf onder druk zijn gezet. De dood hoeft niet noodzakelijk dreigend te zijn. Euthanasie is geen stereotiep gebeuren.\u2019<\/p>\n

\"life-magazine-euthanasie\"<\/h3>\n

Euthanasie is het ultieme moment van emotie.<\/strong><\/h3>\n

\u2018Dat euthanasie uit het strafrecht is gehaald, laat de pati\u00ebnten en hun familie toe om dit emotioneel moment op een vredige manier te beleven<\/strong>. De familie is bijna altijd aanwezig. De mensen zijn voorbereid, zij hebben de tijd gekregen om met elkaar te overleggen. Er heerst geen spijt over wat niet gezegd is, geen schuldgevoel dat men er niet bij was. Wat de zieke zelf betreft: die kijkt al lang naar dat moment uit \u2013 er is altijd een lange periode tussen de aanvraag en de uiteindelijke daad \u2013 en heeft daar vrede mee.\u2019<\/p>\n

Maar hoe definieert men een onverdraaglijk lijden zonder toekomt?<\/strong><\/h3>\n

\u2018Dat is de vraag die constant terugkeert in discussies over euthanasie. Het antwoord is onderhevig aan interpretatie en het is a fortiori persoonsgebonden<\/strong>. Lijden is een subjectieve ervaring en laat zich niet in een vaste definitie gieten. Bij euthanasie is het belangrijk om de juiste maatregelen te treffen, want goede afspraken brengen rust. Heel wat pati\u00ebnten die bij mij op consultatie komen, vrezen een pijnlijke dood die wordt voorafgegaan door ondraaglijk lijden. Ze zeggen me dat ze nooit dezelfde pijn willen voelen als ze dit zagen bij iemand die hen dierbaar was. Voor die mensen is het heel belangrijk dat zij vooraf de voorwaarden kunnen bepalen waaronder euthanasie zal worden toegepast. Dit onderwerp moet je eerst bespreken bij je huisarts of de specialist die je dossier opvolgt. Momenteel beschikken wij over heel wat middelen om ondraaglijk lijden te voorkomen. Het is belangrijk om de pati\u00ebnt daarover te informeren.<\/strong>\u2019<\/p>\n

Is een commissie wenselijk om nooit te ontsporen?<\/strong><\/h3>\n

\u2018Er zijn heel wat debatten voorafgegaan om euthanasie uit het strafrecht te halen. Net zoals elders was er ook in Belgi\u00eb heel wat voorbehoud: angst dat euthanasie zou worden toegepast vanuit financi\u00eble overwegingen, op personen met een fysieke of verstandelijke beperking, op behoeftigen, om bedden vrij te maken\u2026 De regering heeft een evaluatiecommissie belast met het onderzoek.<\/strong> Elk geval werd bekeken en er werden geen anomalie\u00ebn vastgesteld. Deze nieuwe context heeft ook rust gebracht bij de artsen die weten dat ze binnen een wettelijk kader actief zijn, alsook bij de burger in het algemeen en bij de zwaar zieken die weten dat zij er hun toevlucht toe kunnen nemen indien hun lijden op een bepaalde dag te zwaar wordt.\u2019<\/p>\n

En wat met de gewetensvrijheid?<\/strong><\/h3>\n

\u2018Euthanasie wordt ofwel thuis toegepast of in het hospitaal. Ideaal is dat de laatste handeling wordt uitgevoerd door de arts die de pati\u00ebnt heeft opgevolgd. Maar niet elk hospitaal en elke arts is bereid om euthanasie uit te voeren<\/strong>. In de naam van de gewetensvrijheid staat het de arts vrij om te weigeren het leven van een pati\u00ebnt te be\u00ebindigen, zelfs als die daarom vraagt. Als arts mag je het leven niet rekken. De dingen moeten duidelijk zijn. Wat telt, is dat de zieke op de meest \u2018comfortabele\u2019 manier overlijdt. Men mag zijn pati\u00ebnt niet in de steek laten.<\/p>\n

\u2018Het is duidelijk dat bij heel wat zieken palliatieve zorg wordt toegepast wanneer hun einde nadert. Maar tegen een zieke met ademhalingsproblemen, die overal uitzaaiingen heeft en ondraaglijke pijnen lijdt, mag je niet \u2018neen\u2019 zeggen, die moet je kunnen helpen. De wet geeft ons de kans om dit samen met onze pati\u00ebnten te bekijken zonder daarom bang te moeten zijn voor dingen die het daglicht niet mogen zien. Tijdens een euthanasie treedt de dood altijd zacht in.<\/strong> Alles staat helder beschreven en het ganse proces van het levenseinde is duidelijk gedocumenteerd.<\/p>\n

Het levenseinde is een beslissing vanuit een consensus die gebaseerd is op het belang van de persoon. Sterven in de filosofische zin heeft geen enkele zin. Wat wel zin heeft, is sterven zonder pijn, zonder lijden en op een waardige manier.\u2019<\/p>\n

Meer info: www.rws.be<\/a><\/strong><\/p>\n

<\/p>\n

Hebt u vragen met betrekking tot uw levenseinde?<\/strong><\/h3>\n

Praat erover met uw arts, maar ook met uw familie. Indien u euthanasie overweegt, is de eenvoudigste oplossing om een \u2018voorafgaande wilsverklaring inzake euthanasie\u2019 op te stellen die u vervolgens overhandigt aan uw arts en aan uw familie. Wettelijk gezien is het niet nodig dat deze aanvraag eigenhandig door de pati\u00ebnt is neergeschreven. Sinds 1 september 2008 is het mogelijk om een voorafgaande wilsverklaring inzake euthanasie te laten acteren door uw gemeentebestuur.<\/p>\n

Getuigenissen<\/h3>\n

Ik ben 65 en ik lijd aan Parkinson. De dag dat ik de controle kwijtraak, wil ik vertrekken en mij omringd weten door de mensen waarvan ik houd. <\/strong><\/p>\n

\u2018Ik verkeer momenteel nog in een goede fysieke en intellectuele conditie, maar ik weet hoe broos mijn gezondheid is en ik wil het verval, het bewustzijnsverlies, de terminale fase niet afwachten.<\/p>\n

Ik wil zelf mijn vertrek organiseren. Ik wil niet beetje bij beetje inslapen\u2026<\/p>\n

Indien ik morgen niet meer bij machte ben om mijn eigen geest en lichaam te sturen, dan wil ik deze aarde verlaten en aanvaard ik dat iemand in mijn plaats beslist, op een menselijke manier en met het respect voor een wet die ons beiden beschermt. Ik zou willen vertrekken zonder angst en zonder fysiek lijden en hiervoor gebruik willen maken van de moderne middelen die de wetenschap biedt.<\/p>\n

Ik wil dat mijn arts die mij tijdens mijn levensweg begeleid heeft op mijn persoon de \u2018menselijke moord\u2019 uitvoert die euthanasie wordt genoemd.\u2019<\/p>\n

\u2018Mama is vertrokken en zij gaf mij een hand\u2026\u2019<\/strong><\/p>\n

\u201810 jaar vechten tegen een ziekte, met pijn die geen mens kan stillen. Van bij het begin van de ziekte waren de dingen duidelijk: mama wou op een serene manier vertrekken nadat zij afscheid had genomen van al wie haar dierbaar was en haar gelukkig had gemaakt. En plots was er die dag: de pijn werd ondraaglijk en zij besliste dat het moment was aangebroken. We hebben daar met z\u2019n allen over gepraat met de arts, verschillende keren zelfs. Op de vooravond van de dag die voor haar dood was bepaald, zaten we met z\u2019n allen samen aan tafel. De sfeer was licht, zoals bij een familiefeest. Wij hebben allemaal samen de nacht doorgebracht en \u2019s morgens gaf onze huisarts haar het verlossende spuitje. We waren getuige\u2026 de dood trad zacht in, zonder de angst die zij vreesde. De emoties waren intens. Natuurlijk vloeiden er tranen, maar ik ben gelukkig dat ik haar heb kunnen begeleiden en dat ik tot het einde haar hand heb vastgehouden die zij mij haar hele leven lang heeft aangereikt.\u2019<\/p>\n

Lectuur: Euthanasie: waarom niet? – Door Marc Desmet (uitgeverij Lannoo)<\/strong><\/h3>\n

\"cov_euthanasie<\/p>\n

Een boek voor wie zich niet alleen wil informeren, maar ook wil nadenken over euthanasie. Vanuit zijn 20-jarige praktijk met euthanasiebegeleiding stelt Marc Desmet vast dat euthanasie niet zo evident is als soms wordt voorgesteld. De vraag is dus niet alleen: doe je euthanasie of niet? Maar ook: als je het doet, hoe doe je het dan goed?<\/p>\n

 <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Leestijd:<\/span> 7<\/span> minuten<\/span><\/span>Euthanasie maakt een eind aan een leven dat lijdt. Toch blijft het nog altijd een gevoelig onderwerp.<\/p>\n","protected":false},"author":10,"featured_media":12469,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_lmt_disableupdate":"no","_lmt_disable":"","footnotes":""},"categories":[882],"tags":[56],"class_list":["post-12467","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-psycho","tag-gezondheid"],"yoast_head":"\nEuthanasie: een dokter en getuigen aan het woord - Fifty & Me MAGAZINE<\/title>\n<meta name=\"description\" content=\"Euthanasie maakt een eind aan een leven dat lijdt. Toch blijft het nog altijd een gevoelig onderwerp. Wij laten een dokter en getuigen aan het woord.\" \/>\n<meta name=\"robots\" content=\"index, follow, max-snippet:-1, max-image-preview:large, max-video-preview:-1\" \/>\n<link rel=\"canonical\" href=\"https:\/\/www.fiftyandmemagazine.be\/nl\/welzijn\/psycho\/wanneer-levensweg-naar-einde-loopt\" \/>\n<link rel=\"next\" href=\"https:\/\/www.fiftyandmemagazine.be\/nl\/welzijn\/psycho\/wanneer-levensweg-naar-einde-loopt\/2\" \/>\n<meta property=\"og:locale\" content=\"nl_NL\" \/>\n<meta property=\"og:type\" content=\"article\" \/>\n<meta property=\"og:title\" content=\"Euthanasie: een dokter en getuigen aan het woord - Fifty & Me MAGAZINE\" \/>\n<meta property=\"og:description\" content=\"Euthanasie maakt een eind aan een leven dat lijdt. Toch blijft het nog altijd een gevoelig onderwerp. Wij laten een dokter en getuigen aan het woord.\" \/>\n<meta property=\"og:url\" content=\"https:\/\/www.fiftyandmemagazine.be\/nl\/welzijn\/psycho\/wanneer-levensweg-naar-einde-loopt\" \/>\n<meta property=\"og:site_name\" content=\"Fifty & Me MAGAZINE\" \/>\n<meta property=\"article:published_time\" content=\"2020-08-18T05:00:28+00:00\" \/>\n<meta property=\"og:image\" content=\"https:\/\/www.fiftyandmemagazine.be\/nl\/wp-content\/uploads\/2016\/11\/UNE-life-magazine-euthnanasie.jpg\" \/>\n\t<meta property=\"og:image:width\" content=\"1110\" \/>\n\t<meta property=\"og:image:height\" content=\"740\" \/>\n\t<meta property=\"og:image:type\" content=\"image\/jpeg\" \/>\n<meta name=\"author\" content=\"Ga\u00eblle Dehenain\" \/>\n<meta name=\"twitter:card\" content=\"summary_large_image\" \/>\n<meta name=\"twitter:label1\" content=\"Geschreven door\" \/>\n\t<meta name=\"twitter:data1\" content=\"Ga\u00eblle Dehenain\" \/>\n\t<meta name=\"twitter:label2\" content=\"Geschatte leestijd\" \/>\n\t<meta name=\"twitter:data2\" content=\"9 minuten\" \/>\n<script type=\"application\/ld+json\" class=\"yoast-schema-graph\">{\"@context\":\"https:\/\/schema.org\",\"@graph\":[{\"@type\":\"WebPage\",\"@id\":\"https:\/\/www.fiftyandmemagazine.be\/nl\/welzijn\/psycho\/wanneer-levensweg-naar-einde-loopt\",\"url\":\"https:\/\/www.fiftyandmemagazine.be\/nl\/welzijn\/psycho\/wanneer-levensweg-naar-einde-loopt\",\"name\":\"Euthanasie: een dokter en getuigen aan het woord - Fifty & Me MAGAZINE\",\"isPartOf\":{\"@id\":\"https:\/\/www.fiftyandmemagazine.be\/nl\/#website\"},\"primaryImageOfPage\":{\"@id\":\"https:\/\/www.fiftyandmemagazine.be\/nl\/welzijn\/psycho\/wanneer-levensweg-naar-einde-loopt#primaryimage\"},\"image\":{\"@id\":\"https:\/\/www.fiftyandmemagazine.be\/nl\/welzijn\/psycho\/wanneer-levensweg-naar-einde-loopt#primaryimage\"},\"thumbnailUrl\":\"https:\/\/www.fiftyandmemagazine.be\/nl\/wp-content\/uploads\/2016\/11\/UNE-life-magazine-euthnanasie.jpg\",\"datePublished\":\"2020-08-18T05:00:28+00:00\",\"author\":{\"@id\":\"https:\/\/www.fiftyandmemagazine.be\/nl\/#\/schema\/person\/e6e74ee6c971903452d596841afbd102\"},\"description\":\"Euthanasie maakt een eind aan een leven dat lijdt. Toch blijft het nog altijd een gevoelig onderwerp. Wij laten een dokter en getuigen aan het woord.\",\"breadcrumb\":{\"@id\":\"https:\/\/www.fiftyandmemagazine.be\/nl\/welzijn\/psycho\/wanneer-levensweg-naar-einde-loopt#breadcrumb\"},\"inLanguage\":\"nl-NL\",\"potentialAction\":[{\"@type\":\"ReadAction\",\"target\":[\"https:\/\/www.fiftyandmemagazine.be\/nl\/welzijn\/psycho\/wanneer-levensweg-naar-einde-loopt\"]}]},{\"@type\":\"ImageObject\",\"inLanguage\":\"nl-NL\",\"@id\":\"https:\/\/www.fiftyandmemagazine.be\/nl\/welzijn\/psycho\/wanneer-levensweg-naar-einde-loopt#primaryimage\",\"url\":\"https:\/\/www.fiftyandmemagazine.be\/nl\/wp-content\/uploads\/2016\/11\/UNE-life-magazine-euthnanasie.jpg\",\"contentUrl\":\"https:\/\/www.fiftyandmemagazine.be\/nl\/wp-content\/uploads\/2016\/11\/UNE-life-magazine-euthnanasie.jpg\",\"width\":1110,\"height\":740},{\"@type\":\"BreadcrumbList\",\"@id\":\"https:\/\/www.fiftyandmemagazine.be\/nl\/welzijn\/psycho\/wanneer-levensweg-naar-einde-loopt#breadcrumb\",\"itemListElement\":[{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":1,\"name\":\"Welzijn\",\"item\":\"https:\/\/www.fiftyandmemagazine.be\/nl\/welzijn\"},{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":2,\"name\":\"Psycho\"}]},{\"@type\":\"WebSite\",\"@id\":\"https:\/\/www.fiftyandmemagazine.be\/nl\/#website\",\"url\":\"https:\/\/www.fiftyandmemagazine.be\/nl\/\",\"name\":\"Fifty & Me MAGAZINE\",\"description\":\"En als het leven nu eens begint op je 50?\",\"potentialAction\":[{\"@type\":\"SearchAction\",\"target\":{\"@type\":\"EntryPoint\",\"urlTemplate\":\"https:\/\/www.fiftyandmemagazine.be\/nl\/?s={search_term_string}\"},\"query-input\":{\"@type\":\"PropertyValueSpecification\",\"valueRequired\":true,\"valueName\":\"search_term_string\"}}],\"inLanguage\":\"nl-NL\"},{\"@type\":\"Person\",\"@id\":\"https:\/\/www.fiftyandmemagazine.be\/nl\/#\/schema\/person\/e6e74ee6c971903452d596841afbd102\",\"name\":\"Ga\u00eblle Dehenain\",\"url\":\"https:\/\/www.fiftyandmemagazine.be\/nl\/author\/gde\"}]}<\/script>\n<!-- \/ Yoast SEO plugin. -->","yoast_head_json":{"title":"Euthanasie: een dokter en getuigen aan het woord - Fifty & Me MAGAZINE","description":"Euthanasie maakt een eind aan een leven dat lijdt. Toch blijft het nog altijd een gevoelig onderwerp. Wij laten een dokter en getuigen aan het woord.","robots":{"index":"index","follow":"follow","max-snippet":"max-snippet:-1","max-image-preview":"max-image-preview:large","max-video-preview":"max-video-preview:-1"},"canonical":"https:\/\/www.fiftyandmemagazine.be\/nl\/welzijn\/psycho\/wanneer-levensweg-naar-einde-loopt","next":"https:\/\/www.fiftyandmemagazine.be\/nl\/welzijn\/psycho\/wanneer-levensweg-naar-einde-loopt\/2","og_locale":"nl_NL","og_type":"article","og_title":"Euthanasie: een dokter en getuigen aan het woord - Fifty & Me MAGAZINE","og_description":"Euthanasie maakt een eind aan een leven dat lijdt. Toch blijft het nog altijd een gevoelig onderwerp. Wij laten een dokter en getuigen aan het woord.","og_url":"https:\/\/www.fiftyandmemagazine.be\/nl\/welzijn\/psycho\/wanneer-levensweg-naar-einde-loopt","og_site_name":"Fifty & Me MAGAZINE","article_published_time":"2020-08-18T05:00:28+00:00","og_image":[{"width":1110,"height":740,"url":"https:\/\/www.fiftyandmemagazine.be\/nl\/wp-content\/uploads\/2016\/11\/UNE-life-magazine-euthnanasie.jpg","type":"image\/jpeg"}],"author":"Ga\u00eblle Dehenain","twitter_card":"summary_large_image","twitter_misc":{"Geschreven door":"Ga\u00eblle Dehenain","Geschatte leestijd":"9 minuten"},"schema":{"@context":"https:\/\/schema.org","@graph":[{"@type":"WebPage","@id":"https:\/\/www.fiftyandmemagazine.be\/nl\/welzijn\/psycho\/wanneer-levensweg-naar-einde-loopt","url":"https:\/\/www.fiftyandmemagazine.be\/nl\/welzijn\/psycho\/wanneer-levensweg-naar-einde-loopt","name":"Euthanasie: een dokter en getuigen aan het woord - Fifty & Me MAGAZINE","isPartOf":{"@id":"https:\/\/www.fiftyandmemagazine.be\/nl\/#website"},"primaryImageOfPage":{"@id":"https:\/\/www.fiftyandmemagazine.be\/nl\/welzijn\/psycho\/wanneer-levensweg-naar-einde-loopt#primaryimage"},"image":{"@id":"https:\/\/www.fiftyandmemagazine.be\/nl\/welzijn\/psycho\/wanneer-levensweg-naar-einde-loopt#primaryimage"},"thumbnailUrl":"https:\/\/www.fiftyandmemagazine.be\/nl\/wp-content\/uploads\/2016\/11\/UNE-life-magazine-euthnanasie.jpg","datePublished":"2020-08-18T05:00:28+00:00","author":{"@id":"https:\/\/www.fiftyandmemagazine.be\/nl\/#\/schema\/person\/e6e74ee6c971903452d596841afbd102"},"description":"Euthanasie maakt een eind aan een leven dat lijdt. Toch blijft het nog altijd een gevoelig onderwerp. Wij laten een dokter en getuigen aan het woord.","breadcrumb":{"@id":"https:\/\/www.fiftyandmemagazine.be\/nl\/welzijn\/psycho\/wanneer-levensweg-naar-einde-loopt#breadcrumb"},"inLanguage":"nl-NL","potentialAction":[{"@type":"ReadAction","target":["https:\/\/www.fiftyandmemagazine.be\/nl\/welzijn\/psycho\/wanneer-levensweg-naar-einde-loopt"]}]},{"@type":"ImageObject","inLanguage":"nl-NL","@id":"https:\/\/www.fiftyandmemagazine.be\/nl\/welzijn\/psycho\/wanneer-levensweg-naar-einde-loopt#primaryimage","url":"https:\/\/www.fiftyandmemagazine.be\/nl\/wp-content\/uploads\/2016\/11\/UNE-life-magazine-euthnanasie.jpg","contentUrl":"https:\/\/www.fiftyandmemagazine.be\/nl\/wp-content\/uploads\/2016\/11\/UNE-life-magazine-euthnanasie.jpg","width":1110,"height":740},{"@type":"BreadcrumbList","@id":"https:\/\/www.fiftyandmemagazine.be\/nl\/welzijn\/psycho\/wanneer-levensweg-naar-einde-loopt#breadcrumb","itemListElement":[{"@type":"ListItem","position":1,"name":"Welzijn","item":"https:\/\/www.fiftyandmemagazine.be\/nl\/welzijn"},{"@type":"ListItem","position":2,"name":"Psycho"}]},{"@type":"WebSite","@id":"https:\/\/www.fiftyandmemagazine.be\/nl\/#website","url":"https:\/\/www.fiftyandmemagazine.be\/nl\/","name":"Fifty & Me MAGAZINE","description":"En als het leven nu eens begint op je 50?","potentialAction":[{"@type":"SearchAction","target":{"@type":"EntryPoint","urlTemplate":"https:\/\/www.fiftyandmemagazine.be\/nl\/?s={search_term_string}"},"query-input":{"@type":"PropertyValueSpecification","valueRequired":true,"valueName":"search_term_string"}}],"inLanguage":"nl-NL"},{"@type":"Person","@id":"https:\/\/www.fiftyandmemagazine.be\/nl\/#\/schema\/person\/e6e74ee6c971903452d596841afbd102","name":"Ga\u00eblle Dehenain","url":"https:\/\/www.fiftyandmemagazine.be\/nl\/author\/gde"}]}},"modified_by":"Lauren Soukassian","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.fiftyandmemagazine.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/12467","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.fiftyandmemagazine.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.fiftyandmemagazine.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.fiftyandmemagazine.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/10"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.fiftyandmemagazine.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=12467"}],"version-history":[{"count":6,"href":"https:\/\/www.fiftyandmemagazine.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/12467\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":17860,"href":"https:\/\/www.fiftyandmemagazine.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/12467\/revisions\/17860"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.fiftyandmemagazine.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/12469"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.fiftyandmemagazine.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=12467"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.fiftyandmemagazine.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=12467"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.fiftyandmemagazine.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=12467"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}