{"id":15463,"date":"2018-03-19T12:05:34","date_gmt":"2018-03-19T11:05:34","guid":{"rendered":"http:\/\/www.fiftyandmemagazine.be\/nl\/?p=15463"},"modified":"2018-03-19T12:05:51","modified_gmt":"2018-03-19T11:05:51","slug":"fonds-of-trackers","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.fiftyandmemagazine.be\/nl\/recht-en-geld\/fonds-of-trackers","title":{"rendered":"Fonds of trackers ?"},"content":{"rendered":"Leestijd:<\/span> 6<\/span> minuten<\/span><\/span>

Er zijn beleggingsfondsen\u2026 en trackers. Voor de spaarder die verder kijkt dan de klassieke bankproducten is deze variant d\u00e9 oplossing.<\/p>\n

Op een goede dag stelde een lezer de schrijver van dit artikel de vraag \u2018wat het verschil is tussen een spaarder en een belegger?\u2019 Een goede en, ondanks de eerste indruk, een alles behalve idiote vraag. Volgens het woordenboek is de spaarder iemand die (geld) spaart, terwijl een belegger iemand is die een deel van het beschikbare kapitaal in een onderneming belegt met als einddoel een \u2018return on investment\u2019 te realiseren. Het verschil is dus duidelijk. De spaarder spaart en zet geld opzij om een toekomstige aankoop te financieren (een huis, een auto\u2026) of een appeltje voor de dorst te hebben. Terwijl de belegger\u2026 belegt met de bedoeling om zo zijn kapitaal te doen groeien. Dat er lange tijd verwarring kon heersen tussen beide, had te maken met de intrestvoeten: die cre\u00eberden de indruk dat spaargeld ook een investering kon zijn. Maar in deze moderne tijden \u2013 en alles wijst er op dat dit nog even gaat duren \u2013 is de opbrengst van de klassieke spaarproducten miniem.<\/p>\n

Een klassieke spaarrekening brengt wettelijk 0,11% op. Dat tarief wordt trouwens door de grote banken toegepast. Sommigen geven meer, tot 0,45% en zelfs 0,65%, maar onder voorwaarden (enkel voor de jongste klanten, jaarlijkse stortingen beperkt tot een bepaald bedrag, enz.). De kampioen inter pares \u2013 u moet er goed naar zoeken op het internet, want hij steekt zich goed weg \u2013 geeft 1% netto, maar wie zijn centen terug wil, moet dat\u2026 een jaar op voorhand laten weten. Ook de andere bankproducten bieden weinig vreugde. Voor de kasbon bijvoorbeeld bedraagt de vrijgevigheid van de bank welgeteld 1% voor een periode van 10 jaar. Van die bescheiden 1% dient dan nog de roerende voorheffing van 30% afgetrokken. Totaal oninteressant, dus.<\/p>\n

ONTSPAREN<\/strong><\/p>\n

Het besluit is dan ook klaar en duidelijk: het traditionele sparen brengt nauwelijks op. Sterker: het kost! Hoewel de beste klanten hun bankier tot een jaarlijkse rente van een halve procent kunnen overtuigen (basisrente en getrouwheidspremie samen) is er immers ook de inflatie. Die bedraagt in ons land om en bij de 2%. Maak zelf de rekening: de 100 euro die u spaart, wordt na een jaar 100,50 euro, maar heeft een koopkracht van 98,50 euro omdat de prijzen ondertussen met 2% gestegen zijn. Kortom: u spaart niet, maar u \u2018ontspaart\u2019. Heeft sparen dan geen zin meer? Neen, want het is altijd een goed idee om wat reserve te hebben en geld opzij te zetten voor een bepaald doel. Maar wat u niet moet doen, is er van uitgaan dat de intrestvoeten uw spaargeld zullen laten groeien.<\/p>\n

De oplossing heet beleggen. En de meest toegankelijke vorm van beleggen \u2013 de zekerste en meest comfortabele ook \u2013 is wat de specialisten \u2018instellingen voor collectieve belegging\u2019 noemen (afgekort ICB). Maar omdat u net als ik geen specialist bent, spreken we liever over \u2018beleggingsfondsen\u2019. Wat dat zijn? Het zijn financi\u00eble producten die kapitalen van investeerders zoals u en ik in ontvangst nemen om ze te laten groeien. Deze beleggingsfondsen worden beheerd door de banken of de beheersvennootschappen waarvan men de naam terugvindt in de benaming. Zo verzamelt KBC New Asia kapitalen van mensen zoals u en ik die in Chinese, Indische of Koreaanse aandelen willen beleggen. Het AXA WF Euro Credit Plus doet hetzelfde voor zij die in obligaties willen investeren die door priv\u00e9bedrijven worden uitgegeven; Carmignac Investissement EUR richt zich op aandelen van multinationals en Candriam Bonds International op internationale obligaties.<\/p>\n

<\/p>\n

RISICO EN RENDEMENT<\/strong><\/p>\n

Toen u de zin las met \u2018mensen die zoals u en ik in Chinese, Indische of Koreaanse aandelen willen beleggen\u2019, luidde uw eerste reactie wellicht: \u2018Niks voor mij!\u2019 Nou: dat zou best een grote vergissing kunnen zijn. Indien u een evenwichtige portefeuille samenstelt, kan het risico dat u associeert met Chinese aandelen \u2013 niet noodzakelijk terecht \u2013 gecompenseerd worden door het risico dat u niet associeert met Staatsobligaties \u2013 ook dat niet noodzakelijk terecht. Daar ligt de sleutel van het rendement: om een belegging te laten renderen, moet u altijd een klein risico nemen. Daar kunt u niet onderuit. Een beredeneerd risico, dat zeker, maar toch: een risico. U durft niet? Plaats uw geld dan op een spaarrekening of koop er een kasbon mee. U neemt geen enkel risico, maar nogmaals: u \u2018ontspaart\u2019. Aan u de beslissing.<\/p>\n

Uw dienaar behoort tot degenen die zweren bij het gezonde verstand. We mogen dus veronderstellen dat u aanvaardt om enig risico te nemen opdat uw investering u een extraatje oplevert: rendement. Hoeveel? Ook hier is alles een kwestie van maat: hoeveel risico wenst u te lopen? Om het algemeen te houden: op de Beurs loopt u de meeste risico\u2019s. Vorig jaar is de bekendste beursindex van de Beurs van New York, de Dow Jones, met 20% gestegen. Dat is veel en degenen die op dat racepaard hebben gewed, hebben alle redenen om tevreden te zijn. Wie zijn heil zocht in obligaties in euro verdiende vrijwel niets. Dit is natuurlijk enkel theorie \u2013 de purist zal dit niet graag lezen \u2013 maar wie op beide paarden gegokt heeft, verdiende 10% en verminderde zijn risico met de helft. En 10% is nog altijd een schitterend resultaat.<\/p>\n

Dit alles om u te zeggen dat \u2018diversificatie\u2019 de sleutel van het succes is voor wie het aandurft om te beleggen. Ik beleg in risicorijke producten die veel kunnen opbrengen \u2013 bijvoorbeeld op de Beurs van New York \u2013 maar uit veiligheidsoverwegingen beleg ik ook in meer risicoarme producten die minder opbrengen \u2013 bijvoorbeeld obligaties in euro. Tot daar de structuur. Hoe u dit in de realiteit doet? Met beleggingsfondsen.<\/p>\n

TRACKER: VARIANT OP HET BELEGGINGSFONDS<\/strong><\/p>\n

De tracker is zo\u2019n beetje de Lucky Luke van de financi\u00eble wereld. Ik zeg \u2018een beetje\u2019, omdat hij niet sneller vuurt dan zijn schaduw, maar wel even snel. De bedoeling van een tracker is om de prestaties van een beursindex, bijvoorbeeld de Dow Jones, proberen na te bootsen of te volgen. Terwijl een beleggingsfonds een korf met aandelen, obligaties of een mix van beide is, bestaat de tracker uitsluitend uit de activa die een beursindex samenstellen. Zo bestaat de tracker Lyxor BEL 20 uit de 20 aandelen die samen de belangrijkste index van de Belgische Beurs vormen: de BEL 20. Het is de bedoeling om de evolutie van deze index te reproduceren. Als een schaduw. Het voordeel? Men kan gemakkelijk vergelijken en het beheer is merkelijk goedkoper. Meer weten? Surf dan naar www.wikifin.be<\/a> en tik bovenaan rechts \u2018tracker\u2019 in de zoekmachine.\u00a0<\/strong><\/p>\n

<\/p>\n

20.000 FONDSEN<\/strong><\/p>\n

Zoals men in het laatste nummer van Test-Aankoop kan lezen, zijn er in ons land zo\u2019n… 20.000 verschillende beleggingsfondsen die door banken beheerd worden \u2013 zoals het hoger vermelde fonds KBC New Asia \u2013 of door beheersvennootschappen, zoals het hoger beschreven Franse huis Carmignac. Het probleem is dan ook duidelijk: hoe moet men in dit kluwen zijn weg vinden? Akkoord: het is in de eerste plaats een probleem voor de gefortuneerden onder ons, maar toch: het blijft een probleem, want als we naar de prestaties kijken \u2013 dwz. het rendement van deze 20.000 beleggingsfondsen \u2013 dan gaat dat van +35% (jaarrendement op de Chinese aandelenfondsen van Belfius en het Poolse aandelenfonds van IShares) tot -10% (voor de aandelenfondsen van de goudmijnen Share Gold USD of het obligatiefonds in yen van Parvest Bond JPY) (*). U kunt dus maar beter juist kiezen.<\/p>\n

Hoe kiest u fout? U hebt wel degelijk juist gelezen: \u2018Hoe kiest u fout?\u2019 Dat is niet moeilijk: luister goed naar wat uw gewone financi\u00eble adviseur u influistert. Niet dat hij oneerlijk is, verre van, maar hij redeneert een beetje zoals een Audi-concessiehouder die u nooit zal aanraden om ook eens bij Peugeot binnen te lopen. Omdat het onmogelijk is om rekening te houden met alle 20.000 beleggingsfondsen die in ons land worden aangeboden, kunt u volgende regels toepassen:<\/p>\n