{"id":28401,"date":"2025-04-11T12:50:47","date_gmt":"2025-04-11T10:50:47","guid":{"rendered":"https:\/\/www.fiftyandmemagazine.be\/nl\/?p=28401"},"modified":"2025-04-15T16:33:40","modified_gmt":"2025-04-15T14:33:40","slug":"welkom-in-noord-ierland","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.fiftyandmemagazine.be\/nl\/geen-categorie\/welkom-in-noord-ierland","title":{"rendered":"Welkom in Noord-Ierland"},"content":{"rendered":"Leestijd:<\/span> 10<\/span> minuten<\/span><\/span>

Om een land echt te begrijpen, is het niet alleen van essentieel belang om zijn geschiedenis te kennen, maar ook om stil te staan bij lokale tradities en gewoonten. Wat meteen in het oog springt binnen de Ierse samenleving is de grote voorliefde voor tuinen. De roots hiervan liggen in hun Keltisch erfgoed. Door zijn nauwe banden met de natuur en de spiritualiteit heeft de Keltische cultuur een zeer grote invloed gehad op de Ierse mentaliteit. Dit verklaart meteen de talrijke Keltische symbolen en tradities in de tuinontwerpen en de manier van tuinieren. De tuinen zijn de link tussen het Ierse volk en hun aardbodem. Met als gevolg dat de meer dan 300 tuinen in Noord-Ierland zowel voor de lokale bevolking als voor de bezoekers ruimten zijn met een grote natuurlijke schoonheid en een grote rust, maar bovenal ook een verbinding met de aarde. Zij zijn een bron van vrede en welzijn. Wat niet wil zeggen dat al deze tuinen er hetzelfde uitzien. Integendeel. Elke tuin heeft zijn eigen verhaal en zijn eigen originele rode draad die de bezoeker beetje bij beetje vertrouwd maakt met de complexe geschiedenis van dit land.<\/span><\/p>\n

\"\"<\/p>\n

\u00a9 IRLANDE_Hillsborough Castle<\/em><\/p>\n

Brook Hall Estate and Gardens<\/b><\/h2>\n

Laten we beginnen met Brook Hall Estate & Gardens, een groen domein aan de oevers van de Foyle. Derry-Londonderry, zo\u2019n 100 km ten westen van Belfast, ligt vlakbij. We betreden dit 18<\/span>e<\/span>-eeuwse landgoed langs een wilgenplantage die bedoeld lijkt voor de productie van brandhout. Maar dat is verkeerd gegokt, want de bast van de wilgenboom, beter bekend als salix, is de basis voor de synthese van acetylsalicylzuur, beter bekend als aspirine!<\/span><\/p>\n

Deze tuin is het werk van mensen met een passie voor plantkunde en tuinbouw. David Gilliand, die de 6<\/span>e<\/span> generatie van de familie Gilliand vertegenwoordigt, is de huidige eigenaar van dit prachtige landgoed dat zijn familie meer dan een eeuw geleden verwierf. Het domein wordt omkaderd door een landhuis in Georgische stijl en heeft een verrassend rijk arboretum. Sinds 1930 hebben opeenvolgende eigenaars hier bomen geplant van over de hele wereld: eiken, esdoorns, beuken, cipressen, wilgen, dennen… Daardoor biedt deze site, die geklasseerd staat als een van de mooiste arboretums in het Verenigd Koninkrijk, niet alleen esthetisch plezier, maar heeft ze ook een educatieve en wetenschappelijke dimensie.<\/span><\/p>\n

Een ode aan de natuur, van generatie op generatie<\/b><\/h2>\n

Profiteer van dit bezoek om Londonderry te ontdekken, een stad die omringd wordt door een lint van 1,5 km stadswallen die van 1613 tot 1618 werden opgetrokken. Londonderry geldt na Belfast als de grootste stad van Noord-Ierland en ligt op de grens tussen de twee Ierlanden. Het was hier dat republikeinse nationalisten het in de jaren 60 en 80 opnamen tegen de loyalisten (zie kaderstuk). De zogeheten \u2018Bloody Sunday\u2019 werd uitgevochten in de volkswijk aan de voet van de stadswallen en wordt nog steeds herdacht op heel wat gevels in de stad. Als je hier begin mei neerstrijkt, mag je beslist het jazzfestival niet missen. Dan danst gans Londonderry op de tonen van de concerten in bars, clubs, theaters en openbare ruimten. Een ode aan de vrede in een stad die de geboorteplaats was van John Hume, winnaar van de Nobelprijs voor de Vrede in 1998.<\/span><\/p>\n

www.brookhall.co.uk<\/span><\/a><\/p>\n

\"\"<\/p>\n

\u00a9 IRLANDE_Brook Hall Estate and Gardens<\/em><\/p>\n

Drenagh Estate & Gardens<\/b><\/h2>\n

Onze volgende stop is Drenagh Estate & Gardens bij het stadje Limavady, ten noorden van Londonderry. Net als bij Brook Hall is ook deze tuin het werk van twee gepassioneerde mannen: de huidige eigenaar Conolly Mc Causland en hoofdtuinier Daniel Coombes. Uit een tuin die in 1970 aan zijn lot was overgelaten en vervolgens werd gevandaliseerd, cre\u00eberden zij een puur wonder. Een ode aan de natuur. Het landgoed zelf, dat sinds enkele jaren continu wordt gerestaureerd, is opgesplitst in verschillende delen: een walled garden (zie kaderstuk), waarin de focus voornamelijk ligt op de kweek van groenten en fruit voor bruiloften, een romantische 19<\/span>e<\/span>-eeuwse Italiaanse tuin, een rododendrontuin die momenteel wordt opgefrist en een opmerkelijk coniferenarboretum, dat na enkele jaren werk voor het eerst sinds drie generaties toegankelijk is voor het publiek. Dit arboretum sluit aan op een prachtig 19<\/span>e<\/span>-eeuws landhuis, de Orangerie, dat exclusief wordt aangewend voor pasgetrouwden en hun gasten. Deze plek straalt zoveel magie uit dat ge\u00efnteresseerden ruim een jaar op voorhand moeten reserveren.<\/span><\/p>\n

www.drenagh.com<\/span><\/a><\/p>\n

Giant\u2019s Causeway<\/b><\/h2>\n

Voordat we Glenarm Castle aan de oostkust bereiken, waarvan de tuinen in 2023 winnaar werden in de competitie Historic House Gardens, passeren we langs de Giant\u2019s Causeway, een uitzonderlijke site in de natuur. Volgens de legende woonden twee vijandelijke reuzen aan weerszijden van de zee: de ene in Schotland, de andere in Ierland. Omdat de twee geen vrienden waren, bouwde de Ierse reus een pad door de zee tussen Ierland en Schotland, zodat de Schotse reus met hem zou kunnen vechten. Maar eens op Ierse bodem was de Schotse reus zo onder de indruk van de grootte van de Ierse reus dat hij bang werd en terug naar zijn land vluchtte. Hierbij vernielde hij een deel van het pad achter zich, zodat zijn rivaal hem niet kon volgen. Op die manier ontstond de Giant\u2019s Causeway, een formatie van zo\u2019n 40.000 basaltzuilen. Sommige reiken meer dan 10m hoog. In werkelijkheid zijn zij het resultaat van vulkanische activiteit zo\u2019n 50 tot 60 miljoen jaar geleden. De unieke zeshoekige zuilen werden gevormd door de snelle afkoeling van gesmolten lava die in contact kwam met de zee. Ornitologen kunnen op deze plek en vanaf de kliffen vele soorten zeevogels spotten, zoals stormvogels, aalscholvers, noordse stormvogels, zeekoeten, tureluurs, papegaaiduikers, tot en met kleine pingu\u00efns. De legende voegt een mystieke en mythologische dimensie toe aan deze uitzonderlijke geologische plek die in 1739 beroemd werd omdat Suzanne Drury er heel wat schilderijen van maakte en deze tentoonstelde op verschillende openbare plaatsen in Ierland en Engeland. De Giant\u2019s Causeway is nu een van de populairste attracties van Noord-Ierland. Het architecturale bezoekerscentrum helpt de vele gasten uit alle hoeken van de wereld om het unieke karakter van deze unieke kuststrook ten volle te waarderen.\u00a0<\/span><\/p>\n

www.nationaltrust.org.uk\/giantscauseway<\/span><\/a><\/p>\n

\"\"<\/p>\n

\u00a9 IRLANDE_Chaussee des geants<\/em><\/p>\n

<\/p>\n

Castle Glenarm\u00a0<\/b><\/h2>\n

Na een klein uur rijden langs de Atlantische kust bereiken we de tuinen van Glenarm Castle. Zij behoren tot de oudste tuinen van Ierland en waren oorspronkelijk bedoeld om verse producten te leveren aan de familie MacDonnell, die eigenaar was van dit opmerkelijke 17<\/span>e<\/span>-eeuwse landhuis in Jacobian-stijl. In de tuinen was het hele jaar door werk voor 15 tot 20 arbeiders. Daar waren dus kennelijk heel wat monden te voeden! Anno 2024 hebben de tuinen een andere doelstelling gekregen. Hoewel ze nog deels moestuinen zijn, ligt de nadruk nu veel meer op de fruitteelt. Dankzij de bouw van grote serres in het hoofdgedeelte worden nu volop rood fruit, abrikozen, druiven en nectarines geteeld.<\/span><\/p>\n

De walled garden (zie kaderstuk) is inmiddels zorgvuldig gerestaureerd door Lord en Lady Antrim, de huidige eigenaars van het landgoed. Dankzij de aanplant van talrijke tulpenvari\u00ebteiten (Apeldoorn, Angelique, Queen of Night, Ice cream, Bleu Parrot, Princes Irene, enz.) en de schitterende bloemen die van de lente tot de herfst voor kleur zorgen, maken zij er een tuinbouwkundig pareltje van.<\/span><\/p>\n

Naast de tuinen staat Glenarm Castle er ook om bekend dat er het hele jaar door verschillende evenementen plaatsvinden, zoals ambachtelijke beurzen, concerten, tuinfestivals en zelfs bruiloften. Het is uitgegroeid tot een zeer belangrijke locatie voor de lokale gemeenschap en een populaire toeristische bestemming in Noord-Ierland.<\/span><\/p>\n

www.glenarmcastle.com<\/span><\/a><\/p>\n

\"\"<\/p>\n

\u00a9 IRLANDE_Glenarm Castle & Garden<\/em><\/p>\n

Hillsborough Castle and Gardens\u00a0<\/b><\/h2>\n

Op slechts 20 km ten zuiden van Belfast vinden we de Royal Residence and Gardens in Hillsborough. Dit is een andere wereld. Dit is de thuisbasis van koning Charles III en zijn familie tijdens zijn bezoeken aan Noord-Ierland. De 18<\/span>e<\/span>-eeuwse manoir behoorde de markies van Downshire toe, maar werd in 1922 aangekocht door de Britse regering. Sindsdien wordt hij ingezet voor offici\u00eble functies, zoals recepties, conferenties en staatsbezoeken. Koningin Elizabeth II, prins Philip en de koninklijke familie hebben hier verbleven en ook Winston Churchill, George Bush Jr, Margaret Thatcher en Tony Blair logeerden er vaak. Het kasteel speelde zelfs een centrale rol in het vredesproces in Noord-Ierland in de jaren 80. In die tijd waren de tuinen priv\u00e9 en waren enkel de gasten van het kasteel er welkom. In 2014 nam Historic Royal Palaces het beheer van het kasteel en de tuinen over en werd een ambitieus project opgestart om het huis en de tuinen in hun oude glorie te herstellen. Als gevolg hiervan zijn de koninklijke tuinen pas sinds een paar jaar opnieuw open voor het publiek en dat na een doorgedreven restauratie. Het resultaat is verbluffend.<\/span><\/p>\n

Een wandeling door de weggeltjes is simpelweg magisch. Zodra je bij de kabbelende beekjes passeert, raak je helemaal betoverd door de schoonheid van deze locatie. Dit is een plek waar je blij van wordt. Het is dan ook gemakkelijk te begrijpen waarom Hillsborough Castle & Gardens een belangrijke toeristische trekpleister in Noord-Ierland is geworden. Een trekpleister die bezoekers van over de hele wereld lokt en dat niet alleen vanwege de geschiedenis van het kasteel en zijn bijzondere gasten, maar ook vanwege de schoonheid van zijn tuinen.<\/span><\/p>\n

hrp.org.uk\/hillsborough-castle<\/span><\/a><\/p>\n

\"\"

\u00a9IRLANDE_Hillsborough Castle<\/em><\/p><\/div>\n

Mount Stewart<\/b><\/h2>\n

De laatste etappe op deze trip in het land van de prachtige tuinen brengt ons naar Mount Stewart, zo\u2019n 30 km ten oosten van Belfast. Mount Stewart is veel meer dan alleen een landgoed. Het is een plek van schoonheid, geschiedenis en inspiratie: een must. Aan het begin van de 20<\/span>e<\/span> eeuw beleefde dit domein, dat al sinds de 16<\/span>e<\/span> eeuw verbonden was met de familie Stewart, zijn hoogtepunt. Oorspronkelijk was het een buitenverblijf voor de familie Londonderry, maar Lady Edith Londonderry maakte er een populaire vakantiebestemming van. Elke zomer ontving ze vrienden en familie. Op het programma: zeilen, paardrijden, zwemmen en uitstapjes in de regio. Ze was uiteindelijk zo enthousiast over de plek dat ze besloot om er permanent haar intrek te nemen. Ze transformeerde het domein tot een invloedrijk cultureel en politiek centrum waar ze vooraanstaande personen uit die tijd ontving. In 1920 leidde haar passie voor tuinen ertoe dat ze een aantal individuele tuinen binnen haar landgoed liet aanleggen. Opvallend daarin waren de vele weelderige bloemperken met planten van over de hele wereld. Zo werden deze ommuurde tuinen architectonische juweeltjes op zich.<\/span><\/p>\n

Ooit waren deze tuinen enkel toegankelijk voor familie en vrienden, maar een paar jaar geleden ondergingen ze een grondige restauratie die drie jaar duurde. Nu zijn ze open voor het publiek en nodigen ze uit om te wandelen tussen landbouwgrond en bos, en stil te staan bij de vele monumenten en gebouwen die verspreid liggen over het landgoed. Heel wat dieren hebben er een thuis, zoals onder meer de inheemse rode eekhoorn. De Mount Stewart Gardens zijn nu de meest bezochte tuinen in Ierland.<\/span><\/p>\n

Of je nu houdt van showtuinen, ceremoni\u00eble tuinen zoals de Royal Gardens, of meer bescheiden tuinen die zijn aangelegd en worden onderhouden door gepassioneerde mensen: Noord-Ierland en zijn honderden tuinen zullen niemand onverschillig laten. Het zijn echte nationale schatten. Zij getuigen van de complexe geschiedenis van hun land en brengen hulde aan de betoverende natuur die alomtegenwoordig is in de Keltische mythologie.<\/span><\/p>\n

www.nationaltrust.org.uk\/mount-stewart<\/span><\/a><\/p>\n

\"\"<\/p>\n

\u00a9IRLANDE_Mount Stewart<\/em><\/p>\n

<\/p>\n

Waarom zijn de meeste tuinen in Noord-Ierland \u2018walled gardens\u2019, of ommuurde tuinen?<\/b><\/h2>\n

De meeste tuinen in Noord-Ierland zijn ommuurd. Zij horen doorgaans bij historische landgoederen, landhuizen of kastelen, waar de muren praktische en esthetische doeleinden hadden. Deze manier van tuinieren houdt verband met de geschiedenis van de tuinbouw in het land. Zowel Ierland als Engeland hebben een lange traditie van landschapstuinen en verfijnde technieken die teruggaan tot de middeleeuwen en de Renaissance. In die tijd waren tuinen een uitdrukking van sociale status en rijkdom.<\/span><\/p>\n

Het omheinen van een tuin met een muur betekende niet dat de tuin beschermd moest worden tegen vandalisme of diefstal, maar was eerder een effectieve methode om planten, bloemen en groenten te beschutten tegen de vaak koude heersende wind. Het klimaat in Ierland is inderdaad niet altijd het zachtste… Maar de muren hadden nog een extra pluspunt: de uitstraling van de door de stenen opgeslagen zonnewarmte stimuleert de plantengroei.<\/span><\/p>\n

\"\"

\u00a9IRLANDE_Hillsborough Castle<\/em><\/p><\/div>\n

Ierland en het Verenigd Koninkrijk: een complexe en vaak tumultueuze geschiedenis waarvan het laatste woord nog niet geschreven is.<\/b><\/h2>\n

Ierland wordt vanaf de 16<\/span>e<\/span> eeuw bezet door de Engelsen. Deze bezetting inspireert door de jaren heen tot talloze opstanden, waarvan de Ierse opstand van 1798 de bekendste is. Die werd bloedig neergeslagen door Britse regeringstroepen. De onderdrukking legde de kiem voor talrijke nationalistische bewegingen die vochten voor de onafhankelijkheid van hun land. Dit klimaat van voortdurende spanning leidde tot de Ierse Onafhankelijkheidsoorlog (1919-1921) en in 1922 tot de opdeling van het land in twee delen. In het zuiden werd de Ierse Republiek (Eire in het Iers) opgericht als een onafhankelijke en soevereine staat, met Dublin als hoofdstad. In het noorden werd een gebied gecre\u00eberd dat de zes graafschappen van Ulster omvatte en deze administratief en politiek verbond aan de Engelse kroon. Dit gebied, dat integraal deel uitmaakt van het Verenigd Koninkrijk, is beter bekend als Noord-Ierland.<\/span><\/p>\n

30 jaar lang, meer bepaald van eind jaren 60 tot begin jaren 2000, kende Noord-Ierland een periode van interne conflicten en brutaal geweld. In deze periode, die de Engelsen de \u2018Troubles\u2019 noemen (de term \u2018burgeroorlog\u2019 werd nooit gebruikt, red.), streden de katholieke nationalistische gemeenschappen \u2013 zij wilden dat Noord-Ierland herenigd werd met de Republiek Ierland \u2013 tegen de protestantse unionisten, die hun grondgebied binnen het Verenigd Koninkrijk wilden houden.<\/span><\/p>\n

Deze spanningen, latent sinds de opdeling in 1920, waren vaak geworteld in politieke, sociaal-economische en maatschappelijke verschillen tussen de gemeenschappen. Ze ontaardden in gewapende conflicten die de bevolking zwaar troffen en voor dood en vernieling zorgden. Meer dan 3500 Ieren lieten het leven. De katalysator was de tragische gebeurtenis van 30 januari 1972, bekend als \u2018Bloody Sunday\u2019. Die dag opende het Britse leger het vuur op demonstranten die vreedzaam kwamen demonstreren voor burgerrechten en protesteerden tegen de internering zonder proces van republikeinse activisten. 14 ongewapende burgers kwamen om. Dit escalatiepunt zorgde niet alleen in Noord-Ierland, maar ook internationaal voor een grote verontwaardiging. Het werd later bezongen in \u2018Sunday Bloody Sunday\u2019, een van de bekendste nummers van de Ierse rockband U2 uit Dublin.<\/span><\/p>\n

In 1998 kwam er een einde aan dit conflict, dat vaak ten onrechte wordt samengevat als een conflict tussen religieuze gemeenschappen. Het \u2018Good Friday Agreement\u2019, dat er kwam na een referendum, cre\u00eberde een politiek kader voor bestuur en verzoening in Ierland. De macht in de Noord-Ierse regering wordt nu gedeeld door unionisten en nationalisten, en sinds mei 2000 is een begin gemaakt met het totale ontwapenen van alle paramilitaire groepen. Of alle spanningen daarmee verdwenen zijn? Helaas niet, maar Brexit kan onrechtstreeks helpen om de situatie te veranderen. Zowel in Noord-Ierland als in de Ierse Republiek is de bevolking voor de overgrote meerderheid inderdaad contra Brexit en tegen de fiscale, economische en sociale hervormingen die zij door het Verenigd Koninkrijk krijgen opgelegd. Tegelijk noteren we een geleidelijke verschuiving in de bevolking die overwegend katholiek wordt… Kortom: over Ierland is het laatste woord nog lang niet geschreven.<\/span><\/p>\n

\"\"

\u00a9IRLANDE_Hillsborough Castle<\/em><\/p><\/div>\n

Praktisch<\/b><\/h2>\n