Onderzoekers van UCLouvain gebruikten zijn gezicht, dat bijna iedereen kent, om beter te begrijpen hoe ons brein tot iets heel bijzonders in staat is: iemand in een oogwenk herkennen, zelfs wanneer we die persoon van opzij zien, in het halfduister of met een andere gezichtsuitdrukking. What else? Uiteraard.
Onze ogen zien, ons geheugen herkent
Wat de onderzoekers ontdekten, is behoorlijk fascinerend. Om een vertrouwd gezicht te herkennen, zou ons brein sterk steunen op bepaalde horizontale kenmerken: de wenkbrauwen, de ogen en de mond. Een soort ‘barcode’ van het gezicht die we gaandeweg in ons geheugen opslaan.
En na je vijftigste krijgt deze ontdekking nog een extra dimensie. Want iemand herkennen is niet alleen een kwestie van zien: visuele waarneming en geheugen werken hand in hand. Een beter begrip van dit mechanisme kan wetenschappers dan ook helpen om bepaalde problemen met gezichtsherkenning beter te doorgronden die kunnen optreden bij cognitieve veroudering of bij bepaalde neurodegeneratieve aandoeningen, zoals de ziekte van Alzheimer.
Geen paniek dus als je in de supermarkt een bekende tegenkomt en vijf minuten lang niet op diens naam kunt komen. Af en toe iets vergeten is op zich geen teken van een ziekte. Het is vooral wanneer veranderingen ongewoon worden, zich herhalen of het dagelijks leven verstoren, dat het verstandig is om er met je arts over te praten.
En als je George Clooney ondertussen in een fractie van een seconde herkent, zelfs van opzij en in het donker… dan is het misschien niet alleen zijn charme die zijn werk doet. Je brein functioneert uitstekend.