Een vaststelling dringt zich op. Voor de vijftigjarige alleenstaande vrouw vergt het vormen van een nieuw koppel vaak heel wat concessies. Bijvoorbeeld rekening houden met de kinderen van de nieuwe partner. Daarbij komt de hele uitdaging om om te gaan met volslagen onbekenden die niet altijd bereid zijn de nieuwkomer te verwelkomen. Tussen de verleiding om de “goede vriendin” te spelen of de rol van sergeant-majoor aan te nemen, liggen tal van valkuilen. Het is belangrijk de juiste woorden en houding te vinden zodat dit samengesteld gezin niet eindigt als de Titanic.
Vaak gemaakte fouten
“Of ze nu zelf moeder is of niet, de toekomstige stiefmoeder kan de neiging hebben zich te intens en te snel in te zetten aan het begin van de relatie. Een veelgemaakte fout,” legt Laurence Antoine, gedragscoach, uit. De kinderen van de nieuwe partner zullen de grenzen van de vrouw die hun dagelijks leven gaat delen, testen.
“Te snel willen gaan om de verschillende fasen over te slaan, kan een slecht begin betekenen voor het samengestelde gezin,” benadrukt Laurence Antoine. Zowel voor de kinderen als voor de nieuwe partner is het belangrijk eerst aan elkaar te wennen en een observatieperiode in acht te nemen, die per geval kan verschillen. Te direct proberen jezelf op te dringen, kan bij de kinderen het gevoel geven dat je de rol van hun vader wilt vervangen, met agressief of afwijzend gedrag als gevolg.
Rust, tact en tijd zijn de noodzakelijke ingrediënten. En wat als het in de eerste contacten misloopt? “Val zeker niet in de val van overdreven reageren. Wees wel consequent, maar vergeet niet dat het hier niet om een gesprek tussen volwassenen gaat,” benadrukt de coach. Daarbij is het belangrijk de partner niet buiten beschouwing te laten in de omgang met de kinderen. Communicatie moet optimaal zijn om het koppel te versterken en een voorbeeld van harmonie aan de kinderen te tonen. De biologische ouder moet de steun van zijn partner voelen.
Welke houding aannemen?
Elk geval is anders, maar enkele algemene regels helpen de coëxistentie tussen stiefmoeder en de kinderen van de partner beter aan te pakken. Zoals Laurence Antoine benadrukt: “Blijf jezelf en onthoud één belangrijk punt: een perfect gezin, samengesteld of klassiek, bestaat alleen in fictie. Het heeft geen zin te veel te willen doen om bij de kinderen in de smaak te vallen.”
Het overdrijven van de rol van stiefmoeder om een soort “tweede moeder” te worden, heeft weinig positief effect op de relatie met de kinderen. “De juiste houding bestaat erin geduldig een wederzijds vertrouwen met de kinderen op te bouwen. Hen verzekeren dat je niet van plan bent een vervangende moeder te worden,” legt de coach uit.
Wanneer het contact tussen stiefmoeder en kinderen goed verloopt, is het tijd om een andere stap te zetten: investeren in gezamenlijke activiteiten en interesse tonen voor de hobby’s van de kinderen. Zo laat je zien dat ze belangrijk zijn in de nieuwe relatie met hun vader.
Advies verrijkt met het getuigenis van Claudine Rollin, 57 jaar: “Aan het begin van mijn relatie met mijn nieuwe partner voelde ik de angst om fouten te maken met kinderen die niet van mij waren. Uiteindelijk besefte ik dat hun opvoeding mij niet direct aangaat, maar dat ik mijn ervaring en advies wel kon delen. Wel zonder de rode lijn te overschrijden: de opvoeding die ze van hun ouders kregen in vraag te stellen. Misschien ben ik niet de perfecte stiefmoeder, maar de verstandhouding is goed met twee tieners die er zelf ook voor gekozen hebben om dagelijks harmonie na te streven.”