In Marrakesh bestaat er een plek die niet ouder wordt, maar met de tijd alleen maar rijker groeit. La Mamounia, het legendarische luxehotel aan de poorten van de medina, viert in 2025 haar honderdste verjaardag en doet dat met evenveel grandeur als lef. Honderd jaar geschiedenis, glamour en geheimen die zachtjes tussen de muren blijven hangen. Een eeuw van Marokkaanse elegantie, discrete luxe en subtiele vernieuwing. Onder de bezielende leiding van Pierre Jochem en de creatieve hand van het duo Jouin Manku blijft La Mamounia zichzelf heruitvinden zonder hierbij ooit haar ziel te verliezen. La Mamounia verandert niet, ze wordt mooier en mooier.

Alan Keohane
Een hotel met sterrenallure
Al van bij het prille begin oefent het hotel een onweerstaanbare aantrekkingskracht uit op sterren uit de hele wereld. Franse en Amerikaanse regisseurs hebben er hun camera’s opgesteld: Alerte au sud van Jean Tissier met Eric Von Stroheim, The Man Who Knew Too Much van Alfred Hitchcock, Queen of the Desert van Werner Herzog … In 1955 werd Charlie Chaplin er ontvangen als een prins. De lijst van beroemdheden die hier logeerden, is duizelingwekkend: Marcello Mastroianni, Youssef Chahine, Claude Lelouch, Oliver Stone, Luc Besson, Martin Scorsese … En dan zijn er nog de iconen van de showbizz: Nicole Kidman, Richard Gere, Sharon Stone, Catherine Deneuve, Alain Delon, Claudia Cardinale, Sophie Marceau … Allemaal vonden ze hier hun perfecte decor, hun muze of inspiratie, hun toevluchtsoord.
Een gewaagde metamorfose
Drie maanden intensieve renovatie, driehonderd Marokkaanse ambachtslieden en één duidelijke ambitie: meer ruimte, meer licht, nieuwe levenskracht. Vandaag baadt de lobby in het licht van de beroemde kroonluchter Chandelier du Centenaire: twee glazen lichtkettingen die als een zwevend kunstwerk de ruimte tot leven brengen. De lounges zijn getransformeerd tot elegante vitrines, de Bar Majorelle schittert met reusachtige spiegels en Le Churchill ademt de sfeer van een Orient Express-wagon: intiem, zacht, tijdloos. Elke ruimte vertelt een verhaal, elke hoek ademt emotie.

Alan Keohane
Italië in Marokko
De grote nieuwigheid van dit jubileumjaar is de opening van het Italiaanse restaurant L’Amaranta, onder leiding van sterrenchef Simone Zanoni. Deze topchef werd eerder al geprezen voor zijn prestaties in Le George in Parijs. In een vernieuwd, licht interieur serveert hij zonnige, rijke gerechten met zuiderse accenten: burrata uit Apulië, risotto met saffraan uit Taliouine, pasta al limone … Het is een klassieke en hartverwarmende keuken met de pure elegantie van de Middellandse Zee. Met deze samenwerking viert La Mamounia de ontmoeting tussen Italiaanse flair en Marokkaans raffinement, als een harmonieuze dialoog op het bord, waar elke creatie een gevoel oproept.
De ziel van Marokko
La Mamounia blijft trouw aan haar ziel en oorsprong. Er is immers ook een Marokkaans restaurant dat de geliefde klassiekers met veel elan een eigentijdse touch geeft. En verder blijft Jean-Georges Vongerichten de zintuigen verleiden met zijn subtiele fusionkeuken, een mix van Oosterse en Westerse hoogstandjes. De spa is een oase van rust en nodigt uit tot volledige ontspanning: traditionele hamams, holistische verzorgingen, eeuwenoude schoonheidsrituelen … Buiten ontvouwen zich de weelderige tuinen: statige palmbomen, historische rozenstruiken, zilvergroene olijfgaarden. Het voelt als een wandeling buiten de tijd, een zachte belofte van eeuwigheid.

Alan Keohane
Service op het ritme van perfectie
Wat het hart van dit uitzonderlijke huis echt doet kloppen, is de service: een discrete, vloeiende choreografie, haast onzichtbaar maar altijd aanwezig. Elke beweging is doordacht, de aandacht oprecht, elke glimlach gemeend. Hier wordt niets overdreven, niets opgedrongen: wensen worden aangevoeld nog voor ze worden uitgesproken. Het personeel belichaamt een zeldzame vorm van gastvrijheid, een kunst die luxe omzet in emotie en ontvangst in een gevoel van thuiskomen.
In 2025 viert La Mamounia meer dan enkel haar honderdjarige bestaan. Het hotel viert honderd jaar schoonheid, ontmoetingen en metamorfoses. Het volgt geen trends, het zet ze in beweging. La Mamounia is dan ook meer dan een luxehotel: het is een levend geheugen, een nagekomen belofte, een ervaring die in je ziel blijft nazinderen.
En wanneer de zware deuren van La Mamounia zich sluiten – bewaakt door mannen in het wit met rode capes, als wachters uit een Oosterse legende – besef je hoezeer elke mythe ook haar dosis mysterie nodig heeft.

