arthrose

Pas op voor artrose bij dieren !

Nog lang niet genoeg mensen weten dat ook dieren artrose kunnen krijgen. Deze ziekte mag zeker niet te licht opgevat worden, want ze kan zware gevolgen hebben. Hoe herken je de symptomen en wat kan je doen als blijkt dat je huisdier artrose heeft? Wij gingen op onderzoek.

Leestijd: 2 minuten

Artrose is een ongeneeslijke ziekte, die vaak erfelijk is, maar ook een ouderdomskwaal kan zijn. Het gaat om een ontsteking van de gewrichten doordat het kraakbeen in kwaliteit achteruitgaat. De ziekte kan ook optreden na een verwonding of in zeldzame gevallen zelfs bij jonge hondjes. Gelukkig is het mogelijk het ziekteproces te vertragen en de pijn te verzachten door een aantal maatregelen te nemen.

De symptomen

Omdat huisdieren niet kunnen praten, is het aan ons om de eerste alarmsignalen te verkennen.

  • Moeite met opstaan: als de hond een tijdje gelegen heeft, heeft hij moeite om weer op zijn poten te staan. De eerste stappen die hij zet, gaan ook het moeilijkste.
  • Hij wil niet meer overal mee: de trap oplopen, in de auto springen, spelen en zelfs gaan wandelen… Alles wordt een inspanning voor een hond met artrose, die liever blijft liggen.
  • Hij wordt niet graag meer geknuffeld: door de gewrichtspijn kan het zijn dat de hond niet meer aangeraakt wil worden, zelfs niet door zijn eigen baasje, uit angst voor de pijn.

Wat is de oplossing?

Als artrose wordt vastgesteld bij de hond, is het goed om eerst raad te vragen aan de dierenarts. Maar er zijn vier dingen die we kunnen doen: ontstekingsremmers geven, het gewicht van de hond onder controle houden, voedingssupplementen geven en de hond doen bewegen.

In de eerste plaats is het belangrijk om het gewicht van de hond in de gaten te houden. Dat is cruciaal, want hoe zwaarder hij is, hoe meer het lichaam, en dus de gewrichten, moeten dragen. Dat kan de slijtage van het kraakbeen versnellen. Ontstekingsremmers kunnen de ontsteking en dus ook de pijn verzachten.

Het is ook goed om voedingssupplementen te geven om de gewrichten extra te steunen. En wat beweging betreft: motiveer de hond om (rekening houdend met wat hij aankan) te bewegen, want dat houdt de gewrichten wat soepeler.