5 planten tegen gewrichtspijn

Gewrichtspijn, artritis, artrose … het zijn aandoeningen die worden behandeld met zwaar therapeutisch geschut. Fytotherapie kan de klassieke geneesmiddelen vervangen of aanvullen. We werpen een blik op de geschenken van Moeder Natuur. Sommige planten zouden de aanmaak in het lichaam van stoffen die verband houden met ontstekingen verminderen. 

Leestijd: < 1 minuut

Harpagophytum: de wortels zijn rijk aan de gluco-iridoïden harpagoside en procumbide, waarvan de ontstekingsremmende en pijnstillende eigenschappen onmiskenbaar zijn. Beweeglijkheid en soepelheid gaan er merkbaar op vooruit en dat zonder ongewenste bijwerkingen. Bij een langdurige behandeling is het aangeraden te combineren met een remineraliserend complement. Bij een crisisbehandeling is het beter te combineren met een snelwerkende ontstekingsremmer zoals krill-olie, wilg of zwarte bes.

Moerasspirea: de plant heeft haar geneeskrachtige werking te danken aan de aanwezigheid in de bloemen van flavonoïden en vooral salicylaten, de voorlopers van het meest verspreide geneesmiddel ter wereld, de aspirine. Dankzij deze stoffen heeft de plant een ontstekingsremmende en pijnstillende werking bij de behandeling van pijnlijke gewrichtsaandoeningen.

Wilg: de schors bevat ook salicylaten, die ontstekingsremmend en koortsverlagend werken, zonder de spijsvertering te verstoren. Het gebruik van deze plant wordt dus aangeraden bij alle vormen van pijn, in het bijzonder bij gewrichtspijn veroorzaakt door reuma en artrose.

Zwarte bes: de blaadjes bevatten flavonoïden, tannine en vitamine C en P. Dankzij de antireumatische en ontstekingsremmende eigenschappen verlichten de blaadjes acute of chronische gewrichtspijn, met name bij artrose ter hoogte van het kniegewricht.

Paardenstaart : erg rijk aan silicium, stimuleert de synthese van collageen aanwezig in de botweefsels, wat het kraakbeen herstelt en de soepelheid van de pezen verbetert. En brandnetel bevat ijzer en foliumzuur en wordt aanbevolen voor de behandeling van het versleten kraakbeen bij mensen die lijden aan artrose of reuma, vooral tijdens de menopauze.